İnsanını sev; kin, nefret ve kötülük tohumlerı yeşermesin.
Doğasını sev; Toprakana, yeşillikler üstüne rengarenk gelinliklere bürünsün.
Denizini sev; İçinde yaşayan canlıların mutluluğundan kıvrılan dalgaların köpükleri,
pamuk gibi görünsün.
Ülkeni sev; İnsanları el ele, omuz omuza kardeşlik içinde çağların üstünde yürüsün.
Dursun Ali GÖK, EKİM 1997




